Fifty ways to kill your lover

“The problem is all inside your head”, she said to me
“The answer is easy if you take it logically
I’d like to help you in your struggle to be free
There must be fifty ways to leave your lover”

Meeneuriënd met Paul Simon schonk Feline haar mok vol. Pas toen het hete water haar huid raakte, had ze door dat deze overstroomde en in een reflex trok ze haar hand weg. Met een knal spetterde het aardewerk op de plavuizen van de keukenvloer uit elkaar.
‘Jemig mam, wat doe jij nou?’ Mare keek met grote ogen op van haar mobiel, een boterham stak nog half uit haar mond.
‘Niets, sorry. Beetje onoplettend. Het gaat wel.’ Ze draaide zich om en hield haar hand onder het stromende water van de koude kraan. Ze glimlachte toch weer toen de ironie van de muziek opnieuw tot haar doordrong. Wat een toeval dat nu juist dít nummer op de radio was, terwijl ze er vorige week met haar vriendin Lisa nog blauw om gelegen had. Ze hadden de tekst onder het genot van meerdere glazen wijn aangepast naar Fifty ways to kíll your lover, om vervolgens hun creatieve breinen erop los te laten hoe zij dat het beste zou kunnen doen. De hilariteit was groot geweest, tot Ernst thuis was gekomen. Ze vermoedden dat hij niets had opgevangen van hun gesprek, maar toch was de sfeer als een blad aan een boom omgedraaid. Zoals wel vaker gebeurde wanneer Ernst in de buurt was. Hij deed zijn naam nu eenmaal graag eer aan.
‘Ben je eigenlijk niet een beetje laat voor school?’ vroeg Feline haar dochter.
‘Echt, ik heb je nu al drie keer verteld dat Jonna me vandaag ophaalt met de scooter. Waar zit jij met je gedachten de laatste tijd?’
Feline beantwoordde de vraag in stilte. Ik stond terwijl ik heet water in mijn beker schonk eigenlijk net te bedenken hoe jammer het is dat je vader vannacht weer niet aan een hartinfarct is bezweken met dat vette lijf van hem. Hoe fijn het zou zijn als dat wel gebeurde, omdat onze hypotheek dan volledig ingelost zou worden door de verzekering, ik van hém verlost zou zijn en ik nooit meer tegen die rotkop aan hoefde te kijken. Maar helaas, die pedante klootzak ademde nog steeds toen ik vanochtend wakker werd.
Getoeter in de voortuin zorgde ervoor dat Mare opsprong. ‘Ik ga.’ Ze werkte snel het restant van haar boterham naar binnen, greep haar rugzak en plantte een haastige kus op Felines wang. ‘Kijk je een beetje uit dat je niet onder een bus loopt vandaag, of het gas aan laat staan? Tot vanmiddag!’
Feline glimlachte en wachtte tot haar dochter verdwenen was alvorens ze zich met een theedoek in haar handen liet zakken om de ravage op de vloer op te ruimen. Terwijl Paul Simon nog steeds meerdere verdwijnopties opsomde op de radio, hoorde ze boven gestommel. Over exact tien tellen zou de douche aangaan en over exact twintig minuten zou Ernst beneden zijn en zou ze weer praktisch haar adem inhouden tot hij weg was. Ze dacht terug aan het gesprek met Lisa en een paar van de opties die de revue gepasseerd hadden.
     1: een van die walgelijke, gekleurde stropdassen van hem om zijn nek straktrekken tot zijn ogen uitpuilden, hij paars aangelopen naar adem hapte, waarna uiteindelijk het licht uit zijn ogen zou verdwijnen.
Beneveld door de wijn had het best een mogelijkheid geleken, maar nu op haar nuchtere maag besefte ze dat ze daar de fysieke kracht simpelweg niet voor had. Hoewel Ernst al jaren niet meer in vorm was, bleef hij een sterke en vooral grote man. Ze liet de scherven uit de theedoek boven de open prullenbak vallen en dacht aan een andere optie die zij en Lisa besproken hadden.
     2: Hem een glaasje van zijn geliefde whisky brengen wanneer hij op vrijdagavond in bad zat. Als ze er een paar diazepammetjes doorheen deed, viel hij vast in slaap en kon hij verdrinken in bad. Als ze het slim speelde kon ze het misschien voor zelfmoord door laten gaan?
Meteen drong het bemoeizieke gezicht van Anna, de zus van Ernst, zich aan haar op. Zij zou nooit geloven dat haar lieve broertje zelfmoord had gepleegd. Ze zou niet rusten voordat de onderste steen boven was en zeker een sectie op zijn lichaam afdwingen.
Feline staarde door het keukenraam naar buiten en liet haar blik rusten op de gloednieuwe Audi A8 die op de oprit stond te glanzen in het ochtendzonnetje.
     3: de remkabels van zijn auto doorsnijden. Met de snelheden die hij gemiddeld aanhield zou zijn airbag hem geen uitweg bieden.
Maar wat als hij iemand anders aanreed? Een onschuldig gezin dat wel gelukkig was? Daarbij kwam dat ze geen idee had waar überhaupt de remkabels van een auto te vinden waren, maar goed. Tegenwoordig was alles te googelen, toch? Maar ook internetzoekopdrachten waren terug te vinden…
Ze nam de beschuitbus uit de kast en trok de keukenla open voor een mes. Haar oog viel op het peperdure koksmes dat even glinsterde in het zonlicht dat naar binnen viel.
     4: Het vlijmscherpe mes vanachter tussen zijn ribben duwen als hij tegen het aanrecht zijn koffie stond te slurpen.
Ze wist hoe het als boter overal doorheen ging. Hij zou zo verrast zijn dat ze makkelijk drie keer moest kunnen steken voor hij iets zou ondernemen. Dat was genoeg om hem op de grond te krijgen en het mes nog een paar keer in zijn rug te rammen. Maar het bloed zou alle kanten opspatten. Hoe kreeg ze alles weer écht goed schoon en waar zou ze zijn grote, logge lichaam laten? Als je series als CSI, Bones en noem het allemaal maar op moest geloven, bestond zoiets als de perfecte moord niet.
Boven stopte het water met stromen. Ernst was klaar. Nog even zijn smetteloze pak aan, haren over de steeds kaler wordende plek op zijn achterhoofd kammen en dan was zijn verstikkende aanwezigheid weer een feit tot hij eindelijk naar de rechtbank vertrok.
     5: hem door iemand uit laten schakelen. Als openbaar aanklager had hij ontelbare vijanden gemaakt in het criminele circuit. Er waren er vast meerdere bereid hem tegen een leuk bedrag het leven uit te helpen. En geld was hier nooit een probleem.
Maar hoe zou ze kunnen voorkomen dat ze daarna zelf in de tang zou komen bij zo’n ‘huurmoordenaar’? Ze was vervolgens zelf chantabel en moest de rest van haar leven over haar schouder blijven kijken. Ze knalde de radio uit en bleef voor het keukenraam naar buiten staan staren. Het was hopeloos, deze gouden kooi waarin ze leefde.
‘Goedemorgen, schat.’
Feline draaide zich om en perste er een moeizaam glimlachje uit naar haar echtgenoot. Ja, hij droeg die vreselijke stropdas. Hoe zou het toch zijn om…’
‘Gaat het wel goed met je? Je ziet een beetje witjes.’ Ernst trok een keukenstoel voor haar naar achteren. ‘Ga zitten, dan maak ik een lekker sapje voor je.’
Feline ging zitten en wendde haar blik opnieuw naar buiten. Ze kon niet aanzien hoe Ernst zich met zijn lompe lijf bij het aanrecht bewoog, waarbij zijn veel te ronde billen zich haast vrouwelijk bewogen. Het maakte haar razend. En dat vrolijke geneurie van hem erbij des te meer!
Het duurde even voor haar blik op de keukenklok viel en ze zich realiseerde dat hij tien minuten eerder beneden was dan normaal. Waarom? Hij week nooit van zijn vaste patronen af. Stel je voor, spontaniteit…
‘Hier, een echte power boost.’ Hij zette het glas voor haar neer en nam plaats tegenover haar.
Om maar niet naar hem te hoeven kijken, klokte ze het sapje gretig achterover.
Nog voor ze het glas op tafel terugzette, voelde ze haar maag verkrampen waarna ook de rest van haar spieren volgde. De pijn! Het brandde aan alle kanten! What the hell…
Voor de tweede keer die ochtend spatte er glas uit elkaar op de plavuizen toen het glas uit haar hand viel. Daarna gleed ook zij van haar stoel en smakte met haar hoofd op de tegels. Tegelijkertijd met de impact van de klap drong tot haar door welk liedje Ernst zojuist geneuried had. Zijn gezicht verscheen vlak bij het hare en ze zag zijn lippen als in slow motion bewegen.
‘In tegenstelling tot jou en je wijnslobberende vriendinnetje, weet ik als openbaar aanklager wél hoe je de perfecte moord pleegt.’
Met de woorden van Paul Simon nog nadreunend in haar hoofd, zag Feline voor de laatste keer hoe Ernst zijn aktetas pakte en naar zijn werk vertrok.

https://www.youtube.com/watch?v=ABXtWqmArUU

3 gedachtes op “Fifty ways to kill your lover”

  1. joke bakhuizen

    Jemig….goed verhaal, hoe verzin je het allemaal bij elkaar…..!!! Heel fijn kort stukje voor het slapen gaan 🤔😊😼

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *