Charlies Ragdolldingen – kattenkwaad

Het is weer zondag, dus daar ben ik weer met mijn blog! Ik vind het nog steeds heerlijk hoor, wekelijks een stukje schrijven over mijn belevenissen. Dus zolang het jullie niet verveelt, ga ik er gewoon mee door! 😉

Deze week hield ik het vrouwtje weer lekker bezig met mijn kattenkwaad. Zo onderzocht ik onder andere de fruitschaal. Daar lag vanalles in, met mooie felle kleurtjes. Ook van die gele, kromme gevallen en bovenaan zat een fijn knisperend foliepapiertje om de steeltjes. Volgens mijn vrouwtje is dat om te zorgen dat ze niet zo snel bruin worden (dikke huishoudtip zegt ze!), maar ik vond het vooral leuk om het eraf te trekken en ermee te spelen. Heel flauw, maar dat mocht dus niet, want ze was bang dat ik het op zou eten. Tsss, alsof ik zomaar alles opeet wat er voor mijn poezelige neusje komt. Ik ben geen vuilnisbak… Het mocht niet baten, de gele gevallen werden verplaatst en ik moest op zoek naar iets anders om me mee te vermaken.

Ik hoefde gelukkig niet lang te zoeken, want ik ontdekte dat ik vanaf de eetkamerstoelen zo op het dressoir kan springen. Ik hoorde haar nog zeggen ‘dat haal je niet, Charlie’, maar dat moet je dus niet tegen Charles Hunter van Nevflac zeggen, hè? Ik haalde het mooi wel! Oké, toegegeven, het ging niet heel galant, maar er ging wel weer een nieuwe wereld voor me open. Lampjes, plantje (een nepperd want mijn vrouwtje laat alles dood gaan, iets wat ik overigens wel een beetje beangstigend vond om te horen) en een tik-tak-tik-tak-ding… Ik kon er niets aan doen, zodra ik het tik-tak-tik-tak-ding hoorde moest ik het wel te grazen nemen. En dát mocht dus ook weer niet. Voor ik het wist zat ik weer met mijn harige kontje op de grond. 

Nou, dacht ik toen, ik zal je krijgen. Dus plantte ik mijn harige kontje bovenop het boek dat ze aan het lezen was. Dat werkt altijd om alle aandacht op je gericht te krijgen. Kijk maar!

Verder was het vrouwtje wel een beetje peu nerveux deze week. Iets met een nominatie voor de beste vrouwenthriller of zo? Ik hoop maar dat die uitslag snel komt, want anders krijgt zij er nog uitslag van, hahaha.  Moest ik ook nog eens met haar boek op de foto deze week. Kijk ik er niet voorbeeldig bij?

Nu ik zo schaamteloos word ingezet voor promotie, eis ik natuurlijk wel een extra portie brokjes vanavond, dat snappen jullie vast wel. En, wat ik ook wel een beetje jammer vind aan die hele wedstrijd, is dat er geen boeken over katten genomineerd zijn, maar wie weet komt daar volgend jaar verandering in. Beste kattenthriller 2021? Katten zijn geweldig in het bedenken van plottwists én hebben ook nog eens negen levens. Wachten jullie maar eens af. There’s a new writing-kitty in town now…

Harige groetjes,

Charles Hunter van Nevflac (oftewel, Charlie)

11 gedachtes op “Charlies Ragdolldingen – kattenkwaad”

  1. Avatar

    Geweldig! Ik lees de blogs van Charlie graag hoor en ondanks dat ik meer van de hondjes ben, zou ik zo voor deze kat gaan 😍

  2. Avatar
    Nicky Van Malderen

    Met het vriendelijk verzoek aan Charlie om niet te stoppen met zijn blog. Veel te leuk om te lezen. !!!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *