Charlies Ragdolldingen – spelletjes

Oei, oei, oei, wat begon mijn week weer spannend… Vorige week mocht ik voor het allereerst een frisse neus halen in de tuin, onder toeziend oog van de baasjes (wel vier ogen dus, en natuurlijk niet van die mooie blauwe kijkers als die van mij, hihi). Want ondanks dat de baasjes alle hoekjes en gaatjes in de tuin hebben dichtgemaakt, zijn ze toch een beetje bang dat ze nog iets over het hoofd hebben gezien. En natuurlijk wíl ik helemaal niet ontsnappen, maar ik ben en blijf uiteraard wel een onderzoekend katertje.

En wat was het leuk buiten! Achter blaadjes aanrennen, de wind in mijn vacht, overal aan snuffelen, vogeltjes kijken, heerlijk! Ik was dan ook helemaal niet blij toen ik alweer naar binnen moest en wilde best graag nog een keertje naar buiten. Dus, toen het baasje maandagochtend héél vroeg naar zijn werk ging (het was zelfs nog donker buiten), sneakte ik dan ook meteen met hem mee de tuin in. En wat was ik blij dat hij zó vroeg in de ochtend al met me wilde spelen! Steeds als ik wegrende, kwam hij achter me aan en probeerde me te pakken. Maar dat lukte mooi niet. Lachen joh! Helaas had hij me na een paar minuten dan toch in de kladden en bracht hij me weer naar binnen. Jammer hoor, dat het alweer zo snel voorbij was.

Maar hela hola, wat een verrassing! Het was nog geen uur later toen het baasje alweer terugkwam. Was hij nu dan al klaar met werken? Of vond hij ons spelletje soms zó leuk dat hij nog een keer wilde spelen? Ik ging meteen rechtop voor het raam staan en keek naar buiten. Miauw, hier ben ik! Hallo, hier! Maar hij had helemaal geen oog voor mij en het viel me op dat hij er een beetje bezorgd uitzag. Het leek wel of hij iets zocht. Mij? Maar hij had me toch zelf binnen gezet, dat zou hij toch niet vergeten zijn? Ik bedoel, het vrouwtje zegt weleens tegen hem ‘als je hoofd niet vastzat, zou je dat ook nog vergeten’, maar hij zou mij toch niet vergeten? Ik liep druk miauwend heen en weer voor het raam om hem duidelijk te maken dat ik er gewoon nog was en dat zijn zorgen niet nodig waren, maar hij bleef zoeken in die tuin.

Toen bukte hij ineens op de plek waar hij me als laatste had opgepakt en raapte iets van de grond. Dat ding waar mensen zo vaak mee in hun handen zitten en waarmee ze bellen en foto’s maken? En o, o… Ineens begreep ik het. Dat ding was natuurlijk uit zijn zak gevallen tijdens ons spelletje en nu had hij helemaal terug naar huis moeten rijden om het weer op te halen. Oepsie.

Ik moet zeggen dat ik me wel een klein beetje schuldig voelde, want later hoorde ik het vrouwtje ook nog tegen hem mopperen over dat losse hoofd toen hij haar vertelde wat er gebeurd was (zijn hoofd zal toch niet echt los zitten? Ik zal straks eens goed snuffelen). Maar al met al vond ik het toch wel een leuk spelletje. Ik heb nu alweer zin in een nieuwe week! Jullie ook? 😊

Harige groetjes,

Charles Hunter van Nevflac (oftewel, Charlie)

6 gedachtes op “Charlies Ragdolldingen – spelletjes”

  1. Avatar

    Ooooh Charlie…. wat een plezier zul jij hebben in de tuin! En wat een prachtige kater ben je ook….
    Wacht maar tot het voorjaar wordt en het lekker warm buiten is. Of nog beter, als het vrouwtje en baasje de bbq aan gaan steken! (Buiten, in de tuin vlees bakken. Wat wil een katertje nog meer??)
    Fijne week gewenst Charlie ❤

  2. Avatar
    Wilma kuijntjes

    Oh lieve charlie wat is het toch elke keer leuk om je avonturen te lezen. Lekker buiten in de tuin spelen is ook fijn, maar blijf wel in de tuin hoor want erbuiten loeren de gevaren.
    Tot volgende week. Ik ben benieuwd wat je dan weer beleeft hebt.

  3. Avatar
    Marianne Leerkes

    Wat een belevenissen weer Charlie. Vrouwtje krijgt veel inspiratie van jou. Pas maar op dat je niet in haar boeken geraakt 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *